ই পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু শক্তিৰ কথা। জিআইএছ বাছবাৰ মূলতঃ এটা বৃহৎ, উচ্চ-ভোল্টেজৰ সমাক্ষীয় কেপাচিটৰ।
সমস্যাটো:এ চি ব্যৱস্থাত কেপাচিটৰৰ বাবে চাৰ্জিং কাৰেণ্টৰ প্ৰয়োজন হয়। জিআইএছ বাছবাৰ যিমানেই দীঘল হ'ব, সিমানেই ই উৎসৰ পৰা কাৰেণ্ট "চুষ" লয়।
অংকটো:500kV GIS পৰীক্ষা কৰিবলৈ কেইবা এম্পিয়াৰ কাৰেণ্টৰ প্ৰয়োজন হব পাৰে। ৫০০ কেভি আৰু ২এ শক্তি প্ৰদান কৰিব পৰা এটা পৰম্পৰাগত ট্ৰেন্সফৰ্মাৰৰ ওজন ১০ টনতকৈ অধিক হ’ব আৰু ইয়াৰ বাবে এক বৃহৎ শক্তি যোগানৰ প্ৰয়োজন হ’ব।
সমাধান:ছিৰিজ অনুনাদ। জিআইএছ কেপাচিটেন্স (C)ৰ সৈতে মিল থকা এটা এডজাষ্টেবল ৰিয়েক্টৰ (L) যোগ কৰি, ৰিয়েক্টৰে চাৰ্জিং কাৰেণ্ট "প্ৰদান" কৰে, আৰু শক্তিৰ উৎসই কেৱল আভ্যন্তৰীণ ৰেজিষ্টেন্সৰ পৰা হোৱা সৰু সৰু লোকচানসমূহহে সামৰি ল'ব লাগে। ইয়াৰ দ্বাৰা আমি এটা বহু-টন জিআইএছ পৰীক্ষা কৰিবলৈ এটা পৰ্টেবল, ২৫ কিলোগ্ৰাম শক্তি যোগান ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰো। যেতিয়া পৰীক্ষাৰ কম্পাঙ্ক ইণ্ডাক্টৰ L আৰু কেপাচিটৰ C ৰ অন্তৰ্নিহিত কম্পাঙ্কৰ সৈতে মিল খায়, তেতিয়া ইহঁতৰ মাজত শক্তিৰ বিনিময় শিখৰত উপনীত হয়। আপুনি মাত্ৰ ৰেজিষ্টেন্সৰ ক্ষতি প্ৰতিহত কৰিবলৈ সামান্য পৰিমাণৰ শক্তি দিব লাগিব, আৰু ভল্টেজ ৩০ৰ পৰা ৮০ গুণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি। আৰু ভল্টেজৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুসৰি ৰিয়েক্টৰটোক শৃংখলাবদ্ধভাৱে (ভল্টেজ বৃদ্ধিৰ বাবে) বা সমান্তৰালভাৱে (কাৰেণ্ট বৃদ্ধিৰ বাবে) সংযোগ কৰিব পাৰি। ৬০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ এই মডিউলটো দুজন ব্যক্তিয়ে সহজেই বতাহৰ টাৰ্বাইনৰ প্লেটফৰ্মত তুলি ল’ব পাৰে, যাৰ ফলত পথাৰত পৰিবহণৰ সমস্যা সম্পূৰ্ণৰূপে সমাধান হয়।
